Galeperra

Asteazkena, 2011/09/07 @ 07:00 Sukaleku

Espeziea debekualdi erdiaren garaikoa da; hau da, abuztutik irailera bitarteakoa. Garai horretan, ibilizko bakar-ehiza egiten da, txakur baten edo biren laguntzaz. Ehiztari gazteek eta txakurkumeek galeperrak ehizatuz ikasten dute.

Gune irekietan bizi dira, normalean ez oso altuak, ez oso trinkoak ez diren belardietan (soroak, larreak, zelaiak), beti lur freskoetan. Beren populazio dinamika ez da oso ezaguna eta gorabeheratsua da; azken 20 urteetan Europako populazioaren % 30-60 asko murriztu dela dirudi.

Euskal Herrian, udan izaten dira. Lurralde atlantikoetan (Bizkaia eta Gipuzkoa) oso gutxi daude eta Arabako soro irekietan asko; batez ere, aldeko baldintzak dauden urteetan.

Udaren bukaeran, hazkuntza guneak uzten dituzte eta talde txikitan Saharaz hegoaldeko Afrikako neguko kuarteletara joaten dira. Orduan, eztei ondoko pasea (eta ehiza) gertatzen da. Penintsula Iberiarreko populazioez gain, Europaren erdialdeko eta hegoaldeko dozenaka mila galeper kanpotar igarotzen dira.

Ehizako pieza zabalduenak dira. Udakoa negukoa baino preziatuagoa da, haragi gihartsuagoa daukalako. Baserrietan hazitakoak ere badaude, baina ez dira hain preziatuak.

Osorik prestatu ohi dira, modu askotara (beteta, egosita, erregosita eta abar).